‘Ik wil graag in het leger’ zegt hij.
Een paar gesprekken verder, begrijpen we samen, dat hij daar rust tracht te vinden.
Discipline, het ruikt naar zweet en voelt soms zo hard. Het ziet eruit als een karrenspoor en eentonig klinkt de cadans.
Maar op weg in steeds eenzelfde ritme, met een duidelijk doel voorop, en dit het liefst vanuit innerlijke motivatie, kan je veel rust vinden.
Ook hij wil rust vinden. Rust in de community, in de structuur, in de duidelijkheid, in de missie, in de discipline.
Het komt wel meer voor in gesprek met emotioneel gekwetste jongeren die de weg kwijt zijn, dat ze heil zoeken in gedisciplineerde sporttakken of arbeidsomgevingen.
Discipline is iets wat ik kan doorleven en doorgeven.
Maar evengoed iets wat ik soms niet vind. Het is een houding die me helpt om zaken te bereiken en die me moed kan geven en ruis inruilt voor rust.
Maar hé, hoe verhou jij je tot de eigenschap discipline? Associeer je het met rust of eerder met onrust? Is het een eigenschap of een vaardigheid? En wat heeft jou al gebracht?
Waarvoor vind je wel of niet de discipline en weet je waarom?
Turn stresstember into zentember, Inmiddels reeds oktober, maar altijd onderweg en samen zoekende naar evenwicht en veerkracht, in een wereld die soms overweldigt. Kan of mag discipline je een handje helpen?
Warme groet
Griet
